گفتگوی ویژه با علی گودرزی زاده

کار مذهبی انجام دادن راه رفتن روی لبه تیغ است

کار اصلی اش کارشناس امور فرهنگی دانشگاه اراک است. از کودکی فعالیت هنری اش را آغاز کرده و تقریبا در همه زمینه ها دستی بر آتش دارد از طراحی، خطاطی و هنرهای تجسمی گرفته تا گویندگی و نویسندگی برای رادیو.

به گفته خودش هنر نمایش را از همه هنرها بیشتر دوست دارد و این هنر را از دوران دبیرستان به صورت تخصصی شروع کرده و اولین جایزه جشنواره تئاتر را همان موقع به دست آورده که پیش زمینه ای برای ورودش به جشنواره فجر شده است.

علی گودرزی زاده که ۷ اثر آیینی – مذهبی را کارگردانی کرده؛ در حال تلاش برای به روی صحنه بردن «نمایش آیه در آتش» در ایام فاطمیه است.

به همین بهانه به گفتگوی صمیمانه با ایشان نشستیم.

۱. ظاهرا به نظر میرسد که تئاتر و هیات ارتباط کمی با هم دارند چگونه شما این دو را با یکدیگر تلفیق کردید؟

با توجه به آیات قرآن، حدیث کساء و زیارت جامعه کبیره همه ما باید در جهت حرمت و نشر محبت اهل بیت (ع) کار کنیم حال یک بار جایگاه این بروز محبت می شود هیات ومحافل مکتبی و مذهبی، یک جایی می شود صحنه نمایش. ما دست مایه ها، پارامترها و ابزارهای نمایش را به خدمت گرفته ایم تا آن ها را در مسیر محبت و نشر فرهنگ اهل بیت (ع) به کار بگیریم.

۲. چه شد به این نتیجه رسیدید که فرهنگ اهل بیت (ع) را از طریق تئاتر وارد جامعه کنید؟

گستره مخاطبین هنر و تئاتر زیادند و ما در دورانی زندگی می کنیم که عرصه رسانه است. دنیای امروز، دنیای رنگ ها و نور هاست که بشر خودش آن را می سازد و با ابزارهای جدید وارد اندیشه های جامعه می کند. ما از لحاظ محتوای فرهنگی بسیار غنی هستیم زیرا بزرگترین معجزه عالم وجود (قرآن کریم و اهل بیت(ع) ) را داریم اما متاسفانه آن طور که باید و شاید عمل نکرده ایم و این محتوای غنی را فقط داخل قلب هایمان گذاشته ایم در حالیکه غرب خودش را با سلاح هنر و تولیدات هالیوودی مجهز کرده است. هنر نمایش این قابلیت را دارد که با اغلب هنرها با مجموع نور، گریم و بازیگری در یک قالب جذاب بتواند زیباترین معارف آسمانی و بلند شیعه را به جامعه برساند.

DSCN8667

۳. با توجه به نگاه هنرمندانه شما، برای اینکه جامعه ما مورد هجمه فرهنگ غرب قرار نگیرد چه راهکارهایی را پیشنهاد می کنید؟

اول باید یک نیاز سنجی صحیح انجام دهیم که متاسفانه اکثر فعالیت ها براساس نیازسنجی نادرست می باشند و اگر هم افرادی هستند که نیازسنجی می کنند اقداماتشان عملیاتی نمی شود. برای اینکه بتوان نیازهای جامعه را رفع کرد احتیاج به کارشناسان ژرف اندیش داریم که با یک فکر سازنده جامعه را رصد کنند و این نیازها را در قالب علمی تحویل مسئولین اجرایی بدهند و بعد مجریان هستند که با بازوان قوی خودشان این ها را به عرصه ظهور برسانند. دوم انتظار می رود کسی که مسئول یک نهاد فرهنگی است خودش هم نگاهی هنرمندانه و دستی در فرهنگ و هنر داشته باشد؛ بد است که یک مسئول فرهنگی نداند در جامعه چه اتفاقی می افتد. باید دغدغه مندان از جنس هنرمندان باشند.

۴. به نظر شما چرا در بعضی مواقع فرهنگ تئاتر ما تغییر کرده است؟

چون غربی ها محدودیتی در ارائه تفکرات خود ندارند به هر قیمتی از تمام خط قرمزها عبور می کنند و به همین دلیل در شبکه های ماهواره ای مردم دنیا را گرفتار هر نوع اندیشه ای کرده اند و متاسفانه جامعه ما نیز تاثیر پذیر است و مسئولین مربوطه نهاد، تشکل و سازمانی خاصی تاسیس نکرده اند که کارشان فقط تربیت نیروی متخصص مذهبی باشد تا تولید محتوای فاخر و مذهبی صورت بگیرد.

۵. استقبال هیئت ها از نمایش آیینی تا چه حد بوده است؟

خیلی برایم جالب است، در طول این چند سال که توفیق داشته ایم کار نمایش آیینی را به روی صحنه ببریم روسای هیئت ها اظهار آمادگی کردند که ما حاضر هستیم برای پیشبرد اهدافتان حسینیه و مساجد را در اختیارتان قرار دهیم چون شما دارید هم کار منبر را انجام می دهید و هم کار مداحی را و آنچه ما از مجلس مکتبی انتظار داریم دقیقا همین است اما به صورت مدرن و تصویری.

 

۱۳۶ ۱۵۱

۶. اثر جدیدتان (آیه در آتش) نسبت به آثار قبلی چه تفاوت هایی دارد؟

برای اولین بار در کار آیه در آتش چندین تکنیک را با هم ترکیب کردیم و قرار است به چند روش با مخاطب ارتباط برقرار کنیم و در عین حال باید مراقب باشیم تا به ساخته ها و باورهای مخاطب لطمه وارد نکنیم که کار مذهبی انجام دادن راه رفتن روی لبه تیغ است.

۷. پیش بینی می کنید کار آیه در آتش چقدر بر مخاطب تاثیر بگذارد؟

خوشبختانه مردم با نمایش آشتی کرده اند و همین باعث شده که تئاتر وسیله ای شود برای بیان ضرورت های دین. طبق بیانات رهبر انقلاب (مدظله العالی) که فرموده اند: هنر نمایش را می شود منبر در نظر بگیریم و حتی فراتر از آن اتفاقات این کار نیز برگرفته از بطن آیات و روایات است و تا جایی که امکانات اجازه بدهد ما تمام تلاشمان را برای اثرگذاری بر مخاطب انجام داده ایم.

۸. در آخر چه انتظاراتی از مسئولین ذیربط دارید؟

ای کاش این دغدغه مندی وجود داشت که مسئولین یک نگاه ویژه تری نسبت به مقوله فرهنگ وهنر داشته باشند و جایگاه ها و گلوگاه هایی را که دشمن رصد کرده و دارد مورد هجوم قرار می دهد را خنثی کنند. نیاز به این است که مسئولین علاوه بر دغدغه مندیشان پاشنه هایشان را ور بکشند و وارد میدان شوند و انتظار می رود گروه های مردمی را که دارند بصورت خودجوش حرکت می کنند و دغدغه یشان نشر فرهنگ اسلامی – ایرانی است را حمایت کنند. ما با اینکه از استان های مرکزی وقطب صنعتی هستیم از لحاظ سخت افزاری و امکانات تئاتر مشکل داریم.

اما از اینها که بگذریم آنچه این راه ها را برای ما آسان و هموار میکند امید به خدا و توسل به اهل بیت است و قطعا با نظر و عنایت آن هاست که در مسیر قرار گرفته ایم.

نظرات